Luxia building – Brussels

De ontwerpaanpak werd bepaald door de complexiteit van zowel de bestaande structuur als het programma. Het oorspronkelijke bovengrondse gebouw werd gesloopt, maar de drie ondergrondse niveaus bleven behouden. Dwars door niveau -1 loopt een actieve metrolijn, die de ondergrondse voetafdruk opsplitst in twee delen die niet met elkaar verbonden zijn. Op deze behouden fundering werd een nieuw gebouw van negen bouwlagen opgetrokken, met vier buitenterrassen.

Binnen dit complexe kader bestond onze uitdaging erin een grote verscheidenheid aan ruimtes te ontwerpen, elk met een eigen karakter, materialiteit, detaillering en maatwerkelementen, en tegelijk één samenhangende ontwerptaal voor het hele project te bewaren. Om al deze elementen samen te brengen was een voortdurende en grondige coördinatie nodig tussen de vele betrokken disciplines, van projectmanagers en architecten tot technische partners, ambachtslieden en leveranciers.

Samenhang en vloeiende overgangen tussen de belangrijkste ruimtes van de plint worden versterkt door maatwerkelementen die van de ene ruimte naar de andere terugkeren. De monumentale wand in glasbouwstenen van de inkom komt op een subtielere manier terug in het vergadercentrum, terwijl houten maatwerksystemen zitmeubilair en plafondelementen met elkaar verbinden. Zo ontstaan in de inkomhal en op niveau -1 warme, cocoonachtige omgevingen om te vergaderen, te eten en te werken.

De naam van het project, "Luxia", vormde de fundamentele inspiratiebron voor het ontwerp.
Vertrekkend van het begrip "Lux" (licht) was het hoofddoel om het licht door het hele gebouw te laten stromen en zo omgevingen te creëren die draaien rond welzijn, transparantie, gezelligheid en creativiteit.

De belangrijkste gedeelde ruimtes (de lobby, het atrium en het vergadercentrum) strekken zich uit over het gelijkvloers en deels over de eerste verdieping en niveau -1. Ze zijn opgevat als een opeenvolging van sferen, bepaald door de aanwezigheid en de intensiteit van het daglicht. Zones met weinig daglicht worden donkerder, warmer en intiemer, terwijl natuurlijk verlichte ruimtes lichter, levendiger en kleurrijker zijn.

Dit samenspel loopt door in het materiaalpalet. Reflecterende oppervlakken, lagen van transparantie, glasbouwstenen, holografische tegels en subtiele kleurverlopen vangen, verspreiden en transformeren het licht doorheen het interieur. Een dialoog tussen metaal en hout zorgt voor evenwicht: reflecterend metaal trekt het licht naar binnen, terwijl hout warmte en tactiliteit toevoegt. Handgemaakte keramiek en glas brengen een ambachtelijke toets.

De natuur vormt een andere rode draad doorheen de gemeenschappelijke ruimtes en krijgt in elke ruimte een eigen uitdrukking. In de lobby op niveau -1 roept een op maat geweven tapijt van 75 m², ontwikkeld op basis van een eigen illustratie, een weide op. Elke vezelkleur werd er afzonderlijk voor geselecteerd. Dezelfde aanpak loopt door in het auditorium, waar een op maat ontworpen behangpapier een andere interpretatie van de natuur in de ruimte brengt.

Op de buitenterrassen is de natuur letterlijker aanwezig. Ze werden ontwikkeld in nauwe samenwerking met een landschapsarchitect en ecologen uit Parijs. Een zorgvuldig samengesteld palet van lokale planten en kruiden werd zo geschikt dat er verschillende sferen en gebruiksmogelijkheden ontstaan. Flexibele meubelopstellingen vullen dat aan, zodat de terrassen zich kunnen aanpassen aan uiteenlopende evenementen en activiteiten.

Subtiele details, zoals diafane gordijnen met groene of zachtroze accenten en gele meubelafwerkingen, vervagen de grens tussen binnen en buiten. Zo brengen ze licht, groen en de gebruikers van de ruimte samen in een holistisch concept.

Drie trappen verbinden de gedeelde ruimtes over de drie niveaus van het gebouw, en elk ervan werd een kans om de identiteit van het project te versterken. Onze interventie bepaalde de afwerking, de verlichting en de scenografie van alle drie. Twee trappen waren vooraf vastgelegd door de architecten. De trap tussen het gelijkvloers en niveau -1 werd volledig binnen ons ontwerp ontwikkeld.

Bij alle drie werden licht en materialiteit de belangrijkste middelen om continuïteit te creëren. De bijzonder complexe geometrie van de hoofdtrap wordt benadrukt door geïntegreerde verlichting en een reflecterende balustrade in ruw metaal, terwijl de trap naar niveau -1 de dynamische vorm en de afwerking ervan herneemt.

De lifthallen zetten het spel met reflecterende oppervlakken voort. Spiegeltegels die aansluiten op de verlichte liftplafonds creëren er een subtiel positief-negatiefeffect.

Een reeks van drie op maat ontworpen lichtinstallaties vervolledigt de sequentie. Hun veelvlakkige vormen zijn geïnspireerd op stalactieten en stalagmieten en rijzen op uit de plafonds en de trapgaten. Subtiele kleurverlopen die doen denken aan gebroken licht brengen ze tot leven. Overdag voegen ze een zachte kleurlaag toe, en 's avonds worden ze lichtgevende bakens die van buitenaf zichtbaar zijn.

Onze opdracht omvatte ook het ontwerp en de signalisatie van de auto- en fietsenparking, evenals voorstellen voor de kleedkamers en toiletten. Omdat er geen daglicht binnenvalt, werden deze ondersteunende ruimtes benaderd als een kans om meer warmte, kleur en karakter toe te voegen, met behoud van subtiele verbanden met de materiaaltaal van het hele project.

Tegels met een zacht kleurverloop brengen rust in de douches, terwijl illustraties van Ola Sadonik tegelijk dienstdoen als speelse signalisatie. Ze zijn zo geplaatst dat ze pas via de spiegels zichtbaar worden, wat zorgt voor een klein perspectiefspel. In de fietsenparking zet een frisse kleur de cirkelvormige geometrie van de kern in de verf. In de autoparking wordt dat aangevuld met reflecterende belettering en bewegwijzering die verwijzen naar de hoofdruimtes van Luxia.